" Historia pewnego jajka "

.....W pokoiku na stoliku

stało mleczko i jajeczko....

.....Przyszedł kotek wypił mleczko 

a ogonkiem stłukł jajeczko.....

....przyszła mama kotka zbiła 

a skorupki wyrzuciła.....

przyznaję że nie jestem dzisiaj za bardzo oryginalna na swoim poście,

 ale nie mam czasu na większe produkcje umysłowe a dobrze by było odwiedzić od czasu do czasu własny zakątek świata wirtualnego który jest zapomniany, zakurzony i w ogóle traktowany po macoszemu,  więc dzielę się z Wami dzisiaj jajkiem, właściwie to chyba dobry temat na wielkanoc, ale co tam :) :) na wielkanoc podzielę się z Wami jakiem na twardo

ciekawe czy ktoś używa jeszcze dzisiaj jajka jako odżywki do włosów?

Mój syn jak miał może z 10 lat, robił pierwszą jajecznicę w swoim życiu i wsypał do niej przez pomyłkę cukru, tak bardzo to wtedy przeżywał że chyba niezapomni tego do końca życia ;)

u mnie już w sklepach zaczyna się szaleństwo wielkanocne

CZYSTE SZALEŃSTWO

Prezenty...... czyli własny interes.....

Na pozór nic wielkiego wydawołoby się nawet przyjemne

nie mniej jednak kłopotliwe

Czy należy przyjmować prezenty od osób których się nie lubi?

Historia która kiedyś mi się przytrafiła raczej banalna, ale warta zastanowienia.Odwiedziła mnie kiedyś osoba którą skusiła pewna oferta, osoba o której wiedziałam że nie szczególnie darzy mnie sympatią, nie będę tu opisywać całego zajścia bo nie w tym rzecz, między nami swojego czasu doszło do dziwnego nieporozumienia, które zostało wyjaśnione( tak mi się wtedy wydawało) w dowód wzajemnej "sympatii" nie miała nic przeciwko przyjęciu "paru drobiazgów" które dla mnie nie miały wiekszego znaczenia a jej się bardzo podobały i przydały, jakże wielkie było moje zdziwienie kiedy potem się dowiedziałam jaki jest naprawdę jej stosunek do mnie, (co prawda kochać mnie nikt nie musi i lubieć tez nie) ale jeszcze większe było moje zdziwienie z jaką lekkością co niektórzy wyciągają ręce pomimo antypatii jaką darzą drugą osobę

Ale odwróćmy teraz sytuację, jeśli wiemy że jesteśmy lubiani z takich lub owych względów, osoba wyrażająć swoją wdzięczność kupuje prezent, obsypani pełnią komplementów i wdzięczności oczywiście go przyjmujemy i niekoniecznie z powodu że tego prezentu oczekujemy powiedzmy z obopulnej "sympatii" dostajemy prezent raz, potem drugi, jednak z czasem zaczynają te prezenty być dla nas "niesmaczne"bo zacznamy rozumieć że nie są one tak zupełnie bezpodstawne, zaczynamy rozumieć że osoba obdzielająca oczekuje od nas zadośćuczynienia w postaci wiekszego zangażowania w stosunku do swojej osoby, a może pani/pan mogłaby dla mnie zrobić to czy tamto a my wcale nie chcemy, bo to co robimy lub robiliśmy było uwarunkowane naszym stylem bycia, zaczynami czuć się szantażowani psychicznie i emocjonalnie

Lubię obdarowywać innych, nie nazwałabym tego jednak robieniem prezentów, jednak nie lubię ich otrzymywać, (ma to swój powód) co wcale nie znaczy że ich nigdy nie przyjełam, tylko jakoś często wydaje mi się że ludzie czują potrzebę rewanżu, a może faktycznie prezent do czegoś nas zobowiązuje?

.....Ja tego nie wiem......

ale wiem że to co ja daję jest potrzebą mojego wnętrza i nie ważne jaką ono przybiera formę

Chwila....

Tak sobie właśnie przeglądałam fotki żeby coś tu wkleić bo już dawno nic nie pisałam
i zatrzymałam się na tych ławkach, tak mi sie jakoś one skojarzyly z relaksem i wolna chwilą i zaraz zastanowowiło mnie czym własciwie jest dla mnie chwila

jako że niespokojna ze mnie dusza, doszłam do wniosku że tak naprawdę nie potrafię tej " chwili " wykorzstać, wczoraj usłyszałam takie zdanie że rebeliańci nie potrafią usiedzieć spokojnie, muszą działać, muszą się cały czas czymś zajmować a ponieważ właśnie wczoraj byłam na imprezie zakładowej, wspólna kolacja z okazji świąt, zaraz posypały się pytania w moją stronę czy ja potrafię siedzieć i nic nie robić, musiało być to chyba widoczne ;) bo wszyscy siedzieli i gadali wrzucająć w siebie kolejną porcję jedzenia a ja jak durna latałam pomiedzy stołami i krzesłami, usiłując "ustrzelić" wszystkich aparatem fotograficznym.Wynikiem wczorajszego "polowania" jest moja dzisiejsza fustracja, jak zobaczyłam na monitorze swoją "zdobycz"

i chyba taki włśanie rebeliant jestem, zarówno w życiu jak i w działaniu,
wywrotowieć który zawsze postępuje inaczej niż inni ;) myślą, słowem i uczynkiem ;) ;) ;)

będąc na spacerze, który oczwiście jest zaplanowany jak będzie wyglądał, nie potrafie usiąść sobie ot tak na ławce żeby się zrelaksować, zapomnieć na chwilę, nasycić oko pięknem, poobserwować innych albo chociażby wziąć książkę do ręki lub gazetę i najnormalniej w świecie usiąść.
Po prostu nie potrafię, nie żebym nie próbowała a i owszem, ale zaraz wchodzi mi do głowy myśl że właśnie kiedy tak sobie siedzę bezczynnie gdzieś tam ucieka mi kolejna piękna chwila której nie zobaczę, która mnie ominie.

lecę łykając okiem chwile których nie można i tak zatrzymać,
pożeram w takiej ilości piękne momenty których nie jestem w stanie czasami strawić,
te momenty rozsadzają mi wnętrze z takim bólem że chce mi się wyć, nie potrafię się nasycić chwilą, bo ta chwila za chwilę będzie inna a mnie tam nie będzie

Hiszpania cd......

Ponieważ nie jestem w stanie pokazać wszystkich zdjęć, które byłyby warte zobaczenia a tym samym nie chciałabym tematu o Hiszpanii za bardzo rozciągać, przygotowałam zdjęcia w formie prezentacji która można sobie ściągnąć, link do tej strony podałam w lewm pasku, lub tez wystarczy kliknac na miasto pod zdjeciem,  jeśli jest ktoś zainteresowany zobaczeniem wiekszej ilości zdjeć serdecznie zapraszam.
Natomiast w tym poście ograniczę sie tylko do kilku słów, myśli, spostrzeżeń które nasuneły mi się podczas zwiedzania

Antequera                                                                                                                              

Kiedy zwiedzaliśmy jakies ruiny w Antekquerze, byliśmy szpiegowani przez helikopter jakiś fotoreporterów ;), którzy robili zdjęcia, ale żeby nie było tak że im wolno a mnie nie, też im ustrzeliam fotkę. Mojej młodzieży tak przpadł on do gustu, że teraz są w poszukiwaniu kupna własnego helikoptera, ot chłopy ;)

Nie byłabym sobą gdybym nie "zerknęła" przez dziurkę od klucza, no bo przecież tam jest najciekawiej ;) która z kobiet nie chce wiedzieć jak mieszkają inni ;) niech się nie melduje ;). Tak mieszkają w Andaluzji, w tej części kraju Hiszpanie kochają płytki i kamyczki,
stare budownictwa mają wejścia coś na wzór, hmm jakby tu nazwać...ganku, drzwi wejściowe są jednolite z drewna, dalej znajduje się krata, albo drugie drzwi a potem jest wew. podwórze coś na wzór podwórzy-studni w starych kamienicach, ale tam wygląda już zupełnie inaczej :) :)
zdjęcie poniżej

Cordoba                                                                                                                        

Podobnie wyglądają, kawiarenki lub restauracje, tu właśnie zrobiłam zdjecie jednej z
restauracji-kawiarenki



                                      

                Cordoba                                                                                                                                                             
W Cordobie bardzo interesująca jest katedra, połączenie meczetu i kościoła, jak widać możliwe jest pogodzenie dwóch religii, szkoda tylko że w architekturze

           Granada                                                                                                                                         

Czyż nie byłoby pięknie mieć własne podwórko z mandarynkami      

Malaga                                                                                                                           

 Chwilami miałam wrażenie że jestem gdzieś w krajach arabskich, ale to jest już powiązane z historią Andaluzji i jej najazdami  przez Arabów która się uwieczniła w architekturze, ze słyszenia wiem że Katalonia wygląda już zupełnie inaczej

Malaga

 Malaga                                                                                                                              
                                                                                                                        

 W podróży zawsze przytrafiają się niespodzianki, jedną z takich niespodzianek niestety mało przyjemnych dla mnie, było po zwiedzeniu Sewilli przez nieuwagę wykasowanie zdjęć :( myślałam że mnie szlag trafi,
ale zaraz się pocieszyłam że tylko tyle :)
Uczymy się na błędach które ciągle powtarzamy 
                                             ;) ;) ;)